Ik ben weer bij het vuilnis gezet. Hoe deal je met afwijzing?
21 januari 2017 
4 min. leestijd

Ik ben weer bij het vuilnis gezet. Hoe deal je met afwijzing?

Ik kan het niet… Goed omgaan met afwijzing. Ja, het is me het laatste jaar nu voor een tweede keer gebeurd. De eerste kan je lezen in mijn blogs: ‘van date-moe naar verliefd in een week‘  en ‘van verliefd naar geen gevoel in twee dagen’. Je raadt het al, van verliefd naar afwijzing in een paar dagen. Via WhatsApp. WhatsApp! En verdomd… Het overkomt me gewoon nog een keer, dit keer met Bassie. Niet via WhatsApp, maar via telefoon. En dit 4 dagen nadat Bassie een cola had gedronken met mijn ouders en mijn dochter omdat hij een bloemetje voor me af kwam geven (ik was voor werk in het buitenland en mijn ouders pasten op in mijn huis).

Van verliefd naar een afwijzingstelefoontje, ongeveer 36 uur nadat hij uit mijn bed stapt. Echt… Schiet mij maar lek!

Ja, ik merkte al dat de wegren-schoenen weer uit de vuilnisbak waren gevist en wilde nog bijna appen ‘samen rennen?’, maar via de telefoon, waarom nou? Niet de behoefte hebben om er voor mij te zijn terwijl je het vertelt, om me in de ogen aan te kijken, me een knuffel te kunnen geven, zorgen dat ik het goed begrijp, dat ik ermee kan dealen. Dat je me überhaupt nog een keer ziet in je leven. Nee. Via de telefoon. Soms denk ik wel eens dat mannen denken dat ik vanwege mijn vrije denkwijze (“je moet zijn waar je wil zijn”) ook makkelijk zaken los kan laten en alles begrijp en accepteer van een ander. Maar nee, ik heb gevoelens en ook ik stoei daarmee.

Oke, zo snel mogelijk vergeten door alle banden te verbreken. Het geheim van verandering is focus. Niet de focus op vechten tegen het oude, maar op het bouwen aan het nieuwe. Ik kan niet anders dan even een paar rake klappen uitdelen met woorden aan Bassie, maar weet dat ik verder moet. Loslaten Becky! En focussen op het nieuwe. Alle contacten verbreken, zodat ik niet steeds word geconfronteerd met hem en de afwijzing. Facebook ontvrienden, app historie weg, foto’s…neej, daar ben ik nog niet aan toe, en hem wegjagen door een aantal keren mijn boosheid te ventileren (kan ik erg goed) en it’s done.

Hij is uit mijn leven, nu nog uit mijn systeem. Hoe doe je dat? Omgaan met afwijzing?

Leergierig als ik ben, zoek ik een TEDx op over omgaan met afwijzing. Begin is saai, maar kijk vooral even door… Deze jongen was als de dood voor afwijzing en nam daardoor weinig risico’s (not like me). Dit hield hem tegen in het leven en hij wilde dit veranderen, dus hij ging 100 dagen afwijzing opzoeken. Zodat hij eigenlijk gevoelloos zou worden voor afwijzing.

De eerste dag probeerde hij 100 dollar van een vreemde te lenen. Bij een ‘Nee’ rende hij weg, zoals hij altijd wegrende van afwijzing. De tweede dag vroeg hij om een hamburger refill bij een burger tent. Whaha. Echter ging hij wel het gesprek aan en dat maakte het afwijzingsgevoel minder heftig.
Derde dag, donut shop, hebben jullie een donut zoals de olympische ringen? En de vrouw ging na wat toelichting met passie aan de slag… Tot zijn grote verbazing. Hij werd niet afgewezen. Dit was een life changer. Hij kan ‘Nee’ in een ‘Ja’ veranderen en het toverwoord is ‘Waarom?’

Nou ben ik als mens opgevoed met dat ik alles wil begrijpen en altijd het ‘Waarom?’ wil weten, zelfs wel eens te veel.

Ik weet hoe ik van een ‘Nee’ een ‘Ja’ moet maken, maar toch ren ik weg bij een afwijzing.

Ik vraag dan geen ‘Waarom?’ meer, ik doe aannames en sla om me heen. Ik voel me onveilig en vecht (onder het motto: de dood of de gladiolen, that’s who I am). Terwijl ik dit schrijf besef ik me dat ik misschien Bassie toch nog had moeten ontmoeten, puur om de ‘Waarom?’ vraag te stellen, niet om de ‘Nee’ in een ‘Ja’ te veranderen, maar om los te kunnen laten.

Waarom gingen we niet samen rennen (we stoeide met hetzelfde)? Waarom zei je niet dat je contact wilde houden met me, omdat als dit allemaal achter de rug is, ik toch een optie zou kunnen zijn? Waarom was je niet bij me toen je het me vertelde? Dacht je dat dat niet belangrijk voor me was? Waarom zei je in het begin dat je verder was dan ik, klaar voor een relatie, terwijl je in een vorige poging hetzelfde overkomen was?

Op die ‘Waarom vragen’  krijg ik waarschijnlijk geen antwoord meer. Dat heb ik in een boze bui helemaal afgekapt. Afwijzing voel ik als een steek in mijn hart en ik duw de ander weg om mezelf te beschermen. Te trots om hem nog te ontmoeten. Handig Becky!

img_9723

Afwijzing richt mijn pistool op jou in plaats van de buitenwereld.

Aan alle lezers: als je iets afkapt wat echt iets voor je betekend heeft, doe het face 2 face. Help de ander het netjes los te laten.

 

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 22 Jan 2017

Zo herkenbaar via de tel en ook zo laf.... Kijk elkaar in de ogen als je niet meer verder wil. Leg het uit zodat de ander het enigszins kan begrijpen in plaats van met zoveel vragen achter te moeten blijven !!

Reactie plaatsen