De wereld waarin mijn dochtertje opgroeit...
12 oktober 2016 
3 min. leestijd

De wereld waarin mijn dochtertje opgroeit...

Soms, als ik om me heen kijk, maak ik me best wel een beetje zorgen over alle veranderingen in de wereld. En dat begint al in ons eigen landje. Ik verbaas me er ieder dag weer over hoe egoïstisch en asociaal veel mensen zijn geworden. Gelukkig zijn er ook nog heel veel mensen die daar niet in meegaan 🙂

Maar het is tegenwoordig heel normaal om je knipperlicht niet aan te zetten of je voorganger bijna van de weg af te duwen. Of door te kletsen met je collega terwijl ondertussen een klant bij je staat af te rekenen. Of je stoel niet aan te bieden in de trein of bus voor een ouder persoon of hoogzwangere vrouw.

Woorden als ‘dank je wel’, ‘alsjeblieft’ of ‘graag gedaan’ hoor je steeds minder. En mensen kijken je bijna raar aan als je een onbekende begroet op straat.

Ik kan daardoor juist enorm van genieten van die spontane gesprekjes met iemand op straat of in de winkel. Of van een glimlach als je iemand helpt of je ergens voor bedankt. Ik zag ooit bij een vriendinnetje, nadat de caissière haar een fijne dag wenste, dat ze dat ook terug zei. Zoiets kleins, maar sindsdien loop ik de winkel niet meer uit zonder “Jij ook een fijne dag”!

Be-Type-Of-Person-You-Want-To-Meet

Nu heb ik het dus alleen nog over Nederland, maar kijk eens wat er allemaal om ons heen gebeurt. Terrorisme is iets wat tegenwoordig bijna dagelijks terugkeert. En het ergste vind ik hoe weinig ik er nog van schrik. Het lijkt wel bijna ‘normaal’ geworden dat deze verschrikkelijke dingen gebeuren. En hoe normaal is het dat wij een dak boven ons hoofd hebben, schoon water uit de kraan en iedere dag een bord warm eten voor onze neus. Terwijl andere mensen iedere dag weer moeten vechten voor hun leven…

In 2010 en 2011 heb ik vrijwilligerswerk gedaan in Kenia, op een aantal basisscholen voor kinderen uit zeer arme gezinnen. Daar heb ik ook de papa van mijn dochtertje ontmoet. Ooit zal zij ook echt wel die kant opgaan, zodat ze ook kan zien waar haar papa vandaan komt. Kenia is prachtig en wordt voor haar hopelijk net zo’n unieke ervaring als dat het voor mij was. Maar ze zal ook een andere kant zien…kinderen op blote voeten en gescheurde kleding, mensen die dagen niets te eten hebben en huizen zo groot als haar slaapkamer. Ik hoop alleen maar dat ze daardoor haar goede leventje hier extra zal waarderen!

67259_1290436137_500.

Waar ik me nu soms een beetje zorgen over maak, is over hoe de wereld er in de toekomst uit gaat zien.

Als klein meisje zag alles om me heen er, voor mijn gevoel, veel vriendelijker uit dan tegenwoordig. Hoe is dat over jaren als mijn kleine meisje groot is?

Ik denk absoluut dat je met je eigen normen en waarden en je opvoeding een hoop verschil kunt maken bij je kids. Maar je kunt ze natuurlijk niet eeuwig en altijd blijven beschermen, ze moeten de wereld ook zelf gaan ontdekken. En hoe spannend ik dat ook vind, uiteindelijk zal mijn meisje ook echt wel haar weg vinden. En ik kan alleen maar hopen dat ze dan iets heeft aan wat ik haar nu probeer mee te geven in de opvoeding. Hoe dan ook, op haar manier is en wordt ze vast een geweldig persoontje!

Zie ook: Je kind leren omgaan met geld

Herkenbaar of ben jij hier niet zo mee bezig? Deel het met ons en laat een reactie achter. 

Over de schrijver
Reactie plaatsen