Zoals ik al eerder vermeld heb probeer ik nu al een hele poos hulp te vinden voor mijn kinderen. Voornamelijk omdat ik vind dat het gedrag van vader schadelijk is voor de kinderen en dat het hun uiteindelijk kan gaan beschadigen. Vandaag had ik dus het advies gesprek van de raad van kinderbescherming en kreeg ik ook het rapport onder ogen.

Nu ben ik al geen fan meer van Veilig Thuis en snap ondertussen best waarom er zo veel mis gaat, want wie luistert er nu naar je terwijl je maar blijft roepen? Maar goed, hun rapport en conclusies over mij hebben me toch even van mijn stoel af laten vallen.

Volgens hun heb ik namelijk geen zelfinzicht en twijfelen ze er aan of ik genoeg cognitieve vaardigheden heb om mijn kinderen op te kunnen voeden. Ook hebben ze een goed contact met vader gehad.

Pardon?

Oké. Dus de betreffende mevrouw heeft eenmaal een gesprek gehad met mij en als ik dit rapport zo lees en de onderzoekers sprak heeft de dame een paar maal met vader gesproken. Dat is schijnbaar genoeg om een gefundeerde conclusie te trekken. Dat vader nergens aan mee werkt en het intelligentie niveau van een 12 jarige heeft schijnt niet belangrijk te zijn.

Tja, daar sta ik dan met mijn goede gedrag en ik dacht mezelf nog wel zo goed te kennen. Maar wat is een gebrek aan cognitieve vaardigheden? Het cognitieve vermogen is het vermogen van de hersenen om te kunnen leren, onthouden, onderscheiden en die kennis te kunnen uitwisselen.

Geheugen als een zeef

Toegegeven, ik zeg altijd dat ik een geheugen heb als een zeef. Ik beweer ook dat ik nog verdwaal in een badkuip wat bewezen werd tijdens ons laatste uitstapje naar Disneyland en mijn navigatie het niet deed. Ik dacht heel braaf: hoe moeilijk moet het zijn om de camping terug te vinden? Tot ik ’s avonds laat op een verlaten parkeerplaats mijn vriend moest bellen die me de juiste richting op heeft gestuurd. Maar dat zal dus ook wel niet waar zijn want wat voor een zelf inzicht heb ik nu? Maar laat ik toch maar de navigatie gebruiken.

Mijn vermogen tot leren? Hmm, ik heb inderdaad maar mbo niveau met wat hbo cursussen. Niet echt super geweldig toch? Jaren lang heb ik betaald bijles gegeven om mijn studies te kunnen betalen, arme studentjes van mij. Wat heb ik ze in hemelsnaam toch wijs gemaakt.? Het spijt me jongens.

Onderscheid maken, ook al zo moeilijk. Laat ik, nu ik weet niet hoe lang rond gelopen hebben in een broek die ik kei mooi en lime groen vond, maar die volgens mijn vriendinnen kansloos was en geel. Lieve vriendinnen, zie hier het bewijs, ik kan er niets aan doen. Ik kan gewoon geen onderscheid maken.

Ik zeg ook altijd dat als ik de ramen lap, je er niet meer door naar buiten kunt kijken en dat ik absoluut niet kan strijken, maar dat ik een kei goede pedicure ben en goed kan bakken. Misschien dan maar een carrière switch naar ramenlapper proberen? Want hoe goed ken ik mezelf dan? Taarten zal ik dan voorlopig maar niet meer bakken. Ik dacht altijd dat ze super lekker waren en dat iedereen er zo blij mee was.

Dankbaar

Ik ben dankbaar voor dit hernieuwde zelfinzicht. Maar als het de aardige dame om het even is denk ik toch maar dat ik het laat zoals het was. Blijf ik een vrouw die denkt zichzelf goed te kennen. Die weet dat ze faalt als huisvrouw, die fouten maakt als moeder en partner. Die van zichzelf houdt zoals ze is, en waarvan haar kinderen, vriend en vrienden ook houden zoals ze is ( of zit ik er nu met mijn zelf inzicht weer erg naast ).

wat als je zoon het emotioneel zo moeilijk heeft

Die dankbaar is voor de reis van haar leven tot op de plaats waar ze nu is en die zich verheugt op de rest van die reis. Ik ben niet van plan te veranderen en denk toch echt dat ik door de jaren heen een goed inzicht heb gekregen in de soms wat complexe persoon die ik ben. Maar ik ben wel een leuk, aardig maf persoon en ja ik denk een goede liefhebbende moeder.

Hoe zijn jouw ervaringen op dit gebied? Heb je adviezen voor deze single mom?