Het was weer mijn zoveelste sollicitatie, maar het blijft altijd spannend. Deze keer ben ik zelf benaderd door een bedrijf of ik interesse had in een veelzijdige administratieve functie. Volmondig zei ik natuurlijk ja. Daar zat ik dan paar dagen later tegenover twee dames. De een kijkt mij heel vriendelijk aan terwijl ik me afvraag of de andere mij wel mag.

Zelfstandige moeder, wat is dat?

De hoeveelste sollicitatie het ook is, het is nou eenmaal altijd spannend. Je hoopt een goede indruk achter te laten. Wanneer mij gevraagd wordt om iets over mezelf te vertellen, begin ik eerst te vertellen dat ik een zelfstandig moeder ben. In mijn eerdere sollicitatie probeerde ik dit niet als eerste te vertellen, omdat ik merkte dat er opeens anders naar mijn sollicitatie gekeken werd. Maar nadat ik mijn verhaal had afgerond, vraagt ze aan mij wat een zelfstandige moeder precies inhoudt…

Tijdens mijn eerdere sollicitaties stuitte ik op vragen die gelijk een negatieve insteek hadden nadat ik vertelde dat ik moeder ben van twee jonge kinderen en ook nog eens zonder partner. Ondanks dat men er blanco in gaat, krijg ik vaak de vraag of ik dat wel kan combineren. Heb ik wel opvang geregeld etc.

“Je kunt vast op niemand terugvallen”

Ik kreeg een keer feedback terug op mijn sollicitatie dat de meneer van het desbetreffende bedrijf liever geen moeder met jonge kinderen in dienst wilde omdat hij de conclusie getrokken had dat ik tijdens vakantieperiodes geen opvang zou hebben en dat ik op niemand terug zou kunnen vallen mocht een van mijn kinderen ziek worden. Dat zette mij aan het denken, wat leidde tot een open sollicitatie op Linkedin met mijn persoonlijk verhaal. Zou het mij lukken om van mijn ‘zwakste’ schakel tot iets positiefs om te buigen?

Zelfstandige moeder, wat is dat?

Toen ik jong moeder werd, was ik nog steeds vastbesloten om mijn diploma te behalen. Enkele dagen voor mijn dochters eerste verjaardag, begon ik aan mijn opleiding Marketing en Communicatie. Moeder worden was heftig in het begin, door verschillende factoren. Maar moeder zijn voor mijn dochters is wel het beste wat me is overkomen. Desondanks wilde ik meer uit mijn leven halen. Eerlijk gezegd kon ik niet wachten. Mijn dochters laten zien dat ondanks dat het leven soms anders loopt, je je ambities nooit zomaar aan de kant moet schuiven, maar kan verschuiven.

Ouderschap moeiteloos combineren, het kan!

“Over 3 jaar heb ik mijn diploma en haal ik samen met mijn meisje, hand in hand mijn diploma op.” Dat is waar ik naar streefde, dat is waar ik over droomde. En toen uiteindelijk bleek dat ik met mijn twee mini-m’s op mijn diploma-uitreiking zou zijn, was het nog gaver dan ik had gedacht. Toen ik opnieuw zwanger bleek te zijn, moest ik wel even slikken. Maar zelfs toen combineerde ik het ouderschap met mijn studie moeiteloos.

Dankzij goed overleg en duidelijke afspraken heb ik van 8 weken zwangerschapsverlof kunnen genieten en kreeg ik zelfs de mogelijkheid om te kolven. Want helaas is dit niet gebruikelijk voor sommige jonge studerende moeders en wordt het zelfs soms onmogelijk gemaakt.

Vrouwen met mogelijkheden

Ondanks de positieve berichten dat de banenmarkt weer aansterkt, is het niet makkelijk om als schoolverlater aan de slag te komen wanneer je moet opboksen tegen jaren werkervaring en mooie rijkelijk gevulde cv’s. Laat staan als je ook nog eens ‘alleenstaande’ moeder bent.

Ik hoop met mijn verhaal mensen bewust te maken dat je ondanks het jong moeder zijn en (voornamelijk) alleen de zorg draagt voor je kinderen, juist laat zien wat voor doorzettingsvermogen je hebt.

Zie mogelijkheden in plaats van moeilijkheden, is mijn boodschap. Werkervaring is goed, maar de jonge generatie staat klaar om gevormd tot de beste versie van onszelf. Ook ik wil een eerlijke kans!
De baan als administratief medewerker heb ik niet gekregen, de voorkeur ging uit naar een mevrouw in de vijftig met al oudere kinderen. Ik denk dan maar “When the time is right, it’ll happen.”

Lukt het jou om werkgevers te overtuigen om je aan te nemen? Hoe pak jij het aan?