Hoe blijf je ZEN als alleenstaande moeder?
13 mei 2016 
2 min. leestijd

Hoe blijf je ZEN als alleenstaande moeder?

Ik ben Marloes 34 jaar oud en trotse moeder van vier zonen. Hoe is het om er alleen voor te staan? En hoe blijf je Zen als alleenstaande moeder? Want iedereen heeft wel eens een knuffel nodig of een arm om zich heen en de bemoedigende woorden “het komt allemaal wel goed”.

Na jaren lang relaties te hebben gehad en van drie mannen een kind te hebben gekregen ben ik op het punt in mijn leven beland dat ik echt denk ‘wat is liefde? En werken… hoe doe je dat allemaal met vier jongens is huis. In mijn reis naar werk, scholing en ook nog wat tijd voor mezelf, neem ik jullie dat graag mee.

Ik hoor vaak alleenstaande moeders roepen “ik ben vader en moeder in een”, ik zie het echter als een zegen dat ik alle taken alleen op me mag nemen…

Toch werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt dat je niet alles in je eentje kan. Net toen ik dacht alles te hebben wat een mens nodig heeft zoals een baan (ik had op mijn 33ste mijn MBO diploma gehaald) in het vooruitzicht aan de andere kant van het land (daar zou ik ook weer een opleiding gaan volgen), een leuk huis op het oog en toen gebeurde het ….

Mijn zoontje van 10 jaar moest opgenomen worden op een groep en onderzoeken moeten uitwijzen of er een psychose in het spel is.

Dan zakt even de wereld onder je voeten weg!! Ik heb geen seconde getwijfeld en heb mijn baan, school en woning afgezegd.
Een puberende zoon van twaalf met pittige ADHD. Een partner die je verlaat…. En daar sta je dan … Alleen! Niet wetend of mijn kindje weer thuis kan komen wonen, ben ik begonnen aan mijn reis om ervoor te zorgen dat hij in een stabiele situatie terug komen.

Hoe blijf je zen als alleenstaande moeder?

Hoe blijf je zen als alleenstaande moeder?

Toen ik dat had meegemaakt, dacht is; hoe blijf ik ZEN als alleenstaande moeder? Sinds ik zoveel voor mijn kiezen kreeg ben ik begonnen met mediteren, ik wilde me niet zielig of alleen voelen. Ik had rust nodig! Ik begon heel enthousiast en kocht een yoga matje en ging aan de slag boven op mijn slaapkamer als de kinderen naar school waren. De eerst keer was vreselijk onwennig en zat ik meer te puffen of het al klaar was, dan daadwerkelijk mijn hoofd leeg te kunnen maken. Na een paar keer oefenen, want mediteren is oefenen, voelt het of ik ontzettend positief ben geworden en de wereld weer aan kan.

Daarnaast begon ik met yoga, opeens had ik spieren waarvan ik niet wist dat ze bestonden. Tegenwoordig probeer ik ontzettend naar mezelf te kijken en te groeien voor mijn kinderen. Ik denk oprecht dat ik een goede moeder ben!!
Keuzes maken zijn niet altijd gemakkelijk, maar altijd naar je kind en jezelf kijken is belangrijk.

Over de schrijver
Reactie plaatsen