Avondje voor de dames
07 augustus 2016 
4 min. leestijd

Avondje voor de dames

Het is zaterdagavond en mijn vriendin Blanche en ik besluiten een avondje uit te gaan. Het is alweer een tijdje geleden dat we echt samen op pad zijn geweest en we besluiten er een meiden avond van te maken. We spreken af de mannen te negeren, het is echt een avondje voor de dames!

Zomerverhaal deel 1: avondje voor de dames

Avondje voor de dames

Eenmaal bij de kroeg aangekomen duurt het niet lang voor Blanche sjans heeft. Ik ga naar het toilet en maak daarna een pitstop bij de bar voor ons gewoonlijk drankje Baileys. Wanneer ik haar weer spot, is ze niet meer alleen. Ons ‘pact’ is nu al verbroken. De man is getint en stelt zich voor als Kees. Heel onbeschoft, lach ik hem in zijn gezicht uit. De arme man kan er eigenlijk niet eens iets doen maar ik gedraag me op dit moment gewoon even als een jaloerse vriendin.

Ik baal gewoon dat onze meidenavond gelijk bij binnenkomst al in het water valt en reageer het op deze beginnend kalende man af. Ik besluit mijzelf te herpakken en kijk om me heen de ruimte in, naar al dat vlees wat rond me heen hupt, kruipt en ‘danst’. Misschien een beetje oneerbiedig maar ik kan het geen mannen of vrouwen noemen in de staat dat zij zich verkeren. Dat is het nadeel als je zo laat de stad ingaat. Iedereen is lam, onderweg of gewoon echt wanhopig op zoek naar elke manier van aandacht.

 

Dan zie ik een jongeman aan de overkant staan, hij kijkt ook niet echt of hij het naar zijn zin heeft. Ik besluit op hem af te stappen en ik zeg hem dat hij best mag lachen. Hij kijkt me aan en antwoordt dat hetzelfde voor mij geldt… Oké hij heeft gelijk en ondanks dat ik het niet wil, verschijnt er toch een kleine glimlach op mijn gezicht. “Johny”, zegt hij terwijl hij zijn hand naar me uitsteekt.

Ik kijk hem vertwijfelend aan, ach waarom ook niet ik heb toch niets beters te doen geloof ik. “Jill”, hoor ik mijzelf al zeggen vóór ik het door heb. We kijken elkaar aan en moeten allebei lachen. Dan kijken we naar de twee mensen die pal voor ons staan te dansen. Mijn vriendin Blanche en zijn vriend “Kees”. Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik tot op de dag van vandaag niet weet of dat nu zijn echte naam is. Johny biedt me een biertje aan en we raken al snel aan de praat. Hij vraagt wat ik zoal doe en zodra ik vertel dat ik een zoontje heb, verschijnt die glimlach weer op zijn gezicht.

En voor het eerst in vijf minuten valt mij op hoe leuk hij eigenlijk is. Dat was me nog niet opgevallen, maar jeetje wat een knappe en lieve jongen is het eigenlijk. Wat een mooie lach!

Ik weet niet of het nu door de alcohol komt of dat het gewoon zo is. Zoveel heb ik niet eens op, toch?! Doordat dit allemaal door mijn hoofd gaat, moet ik bekennen dat ik de helft niet meer hoor van wat hij op dat moment aan het vertellen is.

Ik heb alleen verstaan dat hij een dochtertje heeft en dat ze een jaartje ouder is dan mijn zoontje. Zo praten we nog een tijdje verder en dan komt mijn vriendin naar mij toe om te vertellen dat ze moe is en naar huis gaat. Ik kijk Johny aan en ik wil helemaal niet weg eigenlijk. Ik heb het super naar mijn zin dus ik besluit te blijven. Mijn vriendin gaat naar huis en we spreken af elkaar morgen te appen. Ik praat verder met Johny en vóór we het weten is het sluitingstijd en moeten we de kroeg verlaten. Ik vind het wel een beetje jammer. Johny vraagt een bierviltje aan de bar en schrijft zijn nummer hierop. Dan overhandigt hij mij een viltje waarop drie verschillende pogingen zijn gedaan om een nummer op te schrijven.

Zomerverhaal deel 1: avondje voor de dames

Avondje voor de dames

Ik kijk hem vragend aan en hij legt uit dat hij zijn privé en zakelijke telefoonnummer weleens door elkaar haalt. Ik kijk nog een keer naar het gekras en de hartjes en vraag me af of hij mij niet in de maling neemt. Daarom bel ik zijn nummer, zo heeft hij ook meteen mijn nummer. Dan vraagt hij waar ik woon en hoe ik naar huis ga. Ik antwoord dat ik op de fiets ben en met een kwartiertje wel thuis ben. Hij woont in de stad en we besluiten dat ik met hem meeloop. Het is vijf minuten lopen voor we bij zijn huis zijn. Hij bedankt me voor de fijne avond en het meelopen en geeft me een knuffel.

Eigenlijk wil ik hem niet meer loslaten, wat voelt dit fijn zeg! Dan geeft hij me een zoen op mijn mond en ik laat hem niet meer los.

Zodra ik hem loslaat en hem naar binnen zie gaan, valt me op dat het al licht is. Nog vóórdat ik thuis ben krijg ik al een whatsapp van Johny. “Hey schoonheid, ik vond het erg gezellig en hoop je snel weer te zien dikke kus”. Mijn hart bonkt in mijn keel en ik stuur gelijk een bericht terug dat ik het ook erg naar mijn zin heb gehad…

Benieuwd naar het vervolg? Deze verschijnt volgende week, dus houd de site in de gaten!

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 04 Jan 2017

Hi, i believe that i noticed you visited my website thus i came to “go back the faorâ€v.I am attempting to find issues to enhance my website!I assume its ok to make use of some of your concepts!!

Anonymous
Door

Anonymous

op 09 Mar 2017

That's way the bestest answer so far!

Anonymous
Door

Anonymous

op 09 Mar 2017

Lib – great thoughts – and it brings to mind people I loved when I was little, and also the cringe-worthy conversations I’ve had with family members of different generations. I’m thankful to have been born at a time where I got to see the movement forward, and delighted to see my children’s experience, which truly seems color blind. Thank you for writing this!

Anonymous
Door

Anonymous

op 09 Mar 2017

This is just the perfect answer for all forum members

Anonymous
Door

Anonymous

op 09 Mar 2017

Thanks for this type Megan!Yes I totally agree. Same goes for my huge stack of “how to” botanical art books…..must put them to use.Awhile ago I bought the e-book Crafting an MBA” so my challenge to myself this week is to finally put together a proper line sheet and finish my product coding system Thank for all the info and inspiration.laura

Reactie plaatsen