Zo'n dag dus...

Ken je dat gevoel? Dat je een paar nachten onrustig hebt geslapen, veel wakker hebt gelegen, of niet in slaap kon komen en dat de ochtend zich veel te vroeg weer aandient?

Het liefste zou je je nog een keer omdraaien, het dekbed over je hoofd trekken en nog even een paar uurtjes doorslapen. Het idiote is dat je ’s ochtends wel in een coma ligt, terwijl je de hele nacht elk uur voorbij hebt zien komen.

Na een paar van die nachten snak je naar het weekend waar je kan uitslapen. Voorzichtig open je op zaterdagochtend een oog en werp je een blik op de wekker. Zes punt vierenvijftig staat er op het schermpje. Wauw dat is nog eens uitslapen zeg! Dat is precies zes minuten vroeger dan normaal de wekker zou afgaan. Ik draai me nog een keer om, en bedenk me dat ik er nog lang niet uit hoef, de tijd aan mezelf heb en dus heerlijk nog een paar uur kan slapen. Jammer joh, hoe lang ik m’n ogen ook dicht houd, hoe ontspannen ik me voel, of hoe vaak ik me ook omdraai, ik val voor geen meter meer in slaap.

Uiteindelijk rol ik m’n bed maar uit om vervolgens om een uurtje of negen met een kop koffie op de bank te ploffen en me ga bedenken wat ik deze dag eens zal gaan doen. Best nog een lange zaterdag zo…

En precies na een paar van die onderbroken en veel te korte nachten, hebben mijn puberdochters ook een bui om op te schieten. Ik weet dat ze me een spiegel voorhouden en dat mijn chagrijnige gezicht, mijn houding, mijn opmerkingen averechts werken.

Dus daarom zet ik een enigszins vrolijk gezicht op, zeg zo min mogelijk, reageer niet op hun gekat of opmerkingen naar elkaar om zo de sfeer nog goed te houden. Maar alsof ze het aanvoelen. Dochter A moet op de schoolfoto vandaag en schuift precies vandaag in haar oudste trui aan de ontbijttafel. Het is nog een lekkere nazomer dus die trui begrijp ik sowieso niet. Normaal vind ik het de moeite niet om er iets over te zeggen, maar ja, het is toch de bedoeling die schoolfoto in een lijstje te plaatsen, en liever niet die trui eigenlijk.

teen-954378_1280 (1)

Voorzichtig vraag ik of ze een ander shirtje aan wil doen omdat ik deze trui niet zo mooi vind voor de schoolfoto. Fout! “Ja maar…” en nog meer ‘ge-ja-maar’ en allemaal beren op de weg, echt, er bestond geen groter probleem op dat moment. Al mijn voorstellen waren belachelijk en stom, stommer, stomst. Dochterlief weer naar boven, om vervolgens in een blauw T-shirtje beneden te komen. Stel je voor dat je een shirtje van mama’s voorkeur aan zou doen.

Een blik op de schoolfoto van vorig jaar en heel voorzichtig zei ik dat de achtergrond van de schoolfoto ongeveer net zo blauw was als haar shirtje en dat het misschien niet zo mooi zou staan. Een zucht en een paar rollende ogen, nog meer ‘ge-ja-maar’ en stampvoetend naar boven. Dochter B geniet zichtbaar van al dat gemopper en kan het dan niet laten er ook nog iets van te vinden en wat er dan net op zo’n toontje uitkomt. 

Uiteindelijk worden de laatste spullen in de tas gepakt, dag meiden, veel plezier op school! Zo’n dag is het dus. Ik plof met een kop koffie of de bank en zucht…

Is het al weekend??

Over de schrijver
Reactie plaatsen