Zwanger van een donor
20 april 2015 
4 min. leestijd

Zwanger van een donor

Daar zit ik dan achter m’n laptop, klaar om m’n eerste blog te schrijven voor Happy Single Moms. Spannend vind ik het wel hoor! Want zullen de lezers het leuk genoeg vinden wat ik schrijf? Om te beginnen zal ik mezelf eerst voorstellen. Mijn naam is Femke en ben 35 jaar. Ik ben woonachtig in de provincie Overijssel, waar ik mijn huis deel met twee katten: Mick en Sam. Deze twee viervoeters maken het thuiskomen na een lange dag werken een stuk gezelliger. Mijn werkdagen breng ik door op het kantoor van een verzekeringsmaatschappij waar ik sinds ruim acht jaar werkzaam ben. Ik hou mij daar voornamelijk bezig met de uitvoering van de Wet langdurige zorg (Wlz). Naast het werken is zingen een grote hobby van me en dit doe ik dan ook vaak. Ik zing in een pop en rockkoor waarmee ik iedere week een avond repeteer. In het zingen kan ik echt helemaal m’n ei kwijt en het is heerlijk om te merken dat frustraties, etc. als wolken voor de zon zijn verdwenen na een avondje zingen. Verder ben ik ook een echte levensgenieter. Ik mag graag even een terrasje pakken, lekker uit eten gaan, een concert bezoeken of zomaar in het zonnetje genieten van een goed boek. Op het strand ben ik ook geregeld te vinden.

De laatste 3 maanden staan alle leuke dingen echter op een wat lager pitje, nu dat ik zwanger ben van mijn eerste kindje. Er is geen partner in mijn leven maar het proberen zwanger te worden is een heel bewuste keus geweest. Ik zal dus een zogenoemde Bewust Alleenstaande Moeder (BAM) worden

Het is geen beslissing geweest die ik zomaar even heb genomen maar een beslissing waar een lang en stil proces aan vooraf is gegaan. Al in mijn kindertijd was ik in de weer met poppen en moederen over hen en in mijn tienertijd ging dit over in het spelen met en oppassen op buurtkinderen. Het was dan ook geen verrassing toen ik nog weer later een opleiding in de richting van de kinderopvang ging doen. Na de opleiding te hebben afgerond heb ik een aantal jaren in Londen doorgebracht waar ik werkte als nanny. Wat een fantastische ervaring was dat! Het was heerlijk om fulltime te zorgen voor de kinderen in het gezin en ik voelde me een echte huismoeder. Precies wat ik voor mijzelf ook wilde. Toen ik uiteindelijk weer in Nederland kwam wonen was ik bijna 25 en ook wel toe aan wat vastigheid in mijn leven. Helaas is het mij tot op heden niet gelukt om de juiste man te vinden om samen een leven op te bouwen en een gezin te stichten.

Op mijn 33e heb ik uiteindelijk de knoop doorgehakt en besloten om te proberen zwanger te worden via een donor. Mijn ouders moesten even aan het idee wennen maar zijn er inmiddels helemaal aan gewend. Vriendinnen reageerden gelijk enthousiast. Via de huisarts kwam ik terecht bij de fertiliteitkliniek van het ziekenhuis en gelukkig wilden zij mij helpen om mijn grote wens in vervulling te laten gaan. Ongeduldig als ik ben, duurde het mij veel te lang voordat ik de oproep kreeg voor de eerste inseminatie. Achteraf viel het nog mee; ik heb acht maanden op de wachtlijst gestaan. De eerste poging was in november 2014 en mislukte jammer genoeg. De teleurstelling hierover was groter dan ik in eerste instantie had verwacht. Maar ik gaf de moed niet op en ging op voor poging 2. Ook deze mislukte… Wederom een teleurstelling maar deze keer herpakte ik mij sneller dan de vorige keer. Met mezelf had afgesproken dat ik nu nog één poging zou ondergaan en mocht deze mislukken, dan zou ik mezelf een maandje rust gunnen. Even een maand niet in de weer hoeven zijn met ovulatietesten en even niet zo gefocust hoeven zijn. En toen werd het januari en mocht ik naar de kliniek voor de derde poging. 

Zwanger van een donor

Twee spannende weken volgden en een menstruatie bleef uit… Zou het dan toch? Op dag 17 kon ik eindelijk een zwangerschaptest doen. Ik deed de test ’s ochtends vroeg thuis in m’n eentje. Een paar spannende, en gevoelsmatig lange, minuten later was daar de uitslag: Zwanger!!! 

Ik kon het niet geloven en bleef maar naar de test kijken. Blijdschap overheerste en ik kon niet wachten om het aan m’n ouders te vertellen. Met een smoesje ging ik al vroeg die ochtend bij ze op de koffie en liet hen de foto zien die ik gemaakt had van de test. Ook bij hen grote blijdschap evenals bij m’n vriendinnen die ik het later die dag heb verteld. De weken die volgden bleef het natuurlijk spannend omdat de zwangerschap nog ze heel pril was. Met 8 weken mocht ik naar het ziekenhuis voor een eerste echo. Wat een opluchting toen ik het hartje hoorde kloppen en het kleine mensje-in-wording op het schermpje zag! Zo bijzonder en een waar wonder dat er al zo duidelijk leven in zit. Met 11 weken heb ik nog een echo gehad en ook deze was helemaal in orde.

Inmiddels zijn er alweer een paar weken verstreken en ben ik nu bijna 14 weken zwanger. Behalve extreme vermoeidheid heb ik verder geen kwaaltjes e.d. gehad dus ik mag m’n handen dichtknijpen. Ik voel me super!

Afgelopen week heb ik andere familie, vrienden en collega’s verteld van mijn zwangerschap. Ik vond dat heel spannend aangezien ik niet wist hoe men zou reageren op het feit dat ik bewust alleen voor een kind kies. Gelukkig waren de zenuwen allemaal voor niets geweest want ik heb alleen maar hele leuke en positieve reacties gehad. Iedereen vindt het een heel mooie en stoere beslissing.

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 20 Apr 2015

Hoi Femke, Gefeliciteerd met je zwangerschap.Fijn dat je je goed voelt.Ik ben ook een bewust alleenstaande moeder.Mijn zoontje is inmiddels twee jaar.Vind het leuk om je blog te volgen.Geniet van je zwangerschap. Groetjes Mandy

Anonymous
Door

Anonymous

op 20 Apr 2015

Proficiat met je zwangerschap. Maar gaat het echt zo makkelijk? Huisarts stuurt je door en 8 maanden later is poging 1???

Anonymous
Door

Anonymous

op 21 Apr 2015

Hoi Kim,Bedankt voor je reactie. Het klinkt misschien te mooi, maar het ging inderdaad zo makkelijk bij mij. De huisarts gaf mij meteen een verwijzing voor het ziekenhuis omdat ze heel goed begreep in welke fase van mijn leven ik zat. Eenmaal in het ziekenhuis lag weg als het ware ook voor me open. Geen strenge commissies o.i.d. en ook hier weer een heel aardige, begripvolle arts. Eerst werd mij wel gezegd dat de wachttijd minimaal een jaar zou zijn, dus dat had ik al ingecalculeerd. Groot was dan ook de vreugde toen ik na 8 maanden al een oproep kreeg.Groeten, Femke

Anonymous
Door

Anonymous

op 20 Apr 2015

Hoi Femke,Wel gek om jouw verhaal te lezen want dat lijkt zoveel op die van mij! Tot het werken met kinderen en de 2 katten aan toe. Ik ben op dit moment ruim 24 weken zwanger en vind het heel leuk om jou te mogen volgen. Super stoer dat je aan deze blog bent begonnen!!!

Anonymous
Door

Anonymous

op 21 Apr 2015

Gefeliciteerd met je zwangerschap en geniet ervan!!!(maar dat zal wel lukken...)

Anonymous
Door

Anonymous

op 21 Apr 2015

Wat leuk. Gefeliciteerd met je zwangerschap, Ook een dappere keuze. Want zie zelf hoeveel vrouwen uiteindelijk alleen komen te staan met een kind. Dus een relatie/vriend hebben garandeert helemaal niks. Je hebt de keuze gemaakt dus ik vind het een hele dappere keuze. Ik ga je volgen vind het net zo spannend :) Liefs Hanna

Anonymous
Door

Anonymous

op 21 Apr 2015

Wat leuk om een blog te lezen over zwanger worden van een donor. Ik zit zelf nog in de fase "wachten" en "zsm zwanger willen worden. Ik maak mezelf nu al gek.Ik ga je natuurlijk volgen.Gr, Co-blogger Nathalie

Anonymous
Door

Anonymous

op 21 Apr 2015

Hoi Femke,Leuke blog en van harte gefeliciteerd met je zwangerschap!! Fijn dat je je ook zo goed voelt. Ik ben vanochtend door een vriendin gewezen op deze site. Ik ben namelijk 22 maart BAM moeder geworden van een gezond zoontje en dol- en dolgelukkig!Ik herken wat je schrijft over de vraag hoe anderen zouden reageren. Maar ook bij mij waren de reacties alleen maar meer dan fantastisch, echt! Ik wens jou heel veel geluk en een fijne zwangerschap toe!!Groetjes, Martine

Anonymous
Door

Anonymous

op 21 Apr 2015

Gefeliciteerd met je zwangerschap! Ik vind het geweldig dat jij een van onze vaste bloggers bent, want ik weet dat er zoveel vrouwen zien die BAM willen worden. Doordat je verhaal te delen zul jij echt veel vrouwen helpen! Ik kijk er ook naar uit je verhalen te lezen. Ook al ben ik nu niet meer zwanger, het zal met 'terugwerkende kracht' toch voelen dat ik niet de enige in de wereld was die alleen en zwanger was! Liefs Myra

Anonymous
Door

Anonymous

op 21 Apr 2015

gefeliciteerd met je zwangerschap. Fijn dat het allemaal goed gaat, ik vind het leuk om je blog te volgen. Ik ben zelf ook een bam moeder van een zoontje van 2. Leuk om te lezen hoe andere bam moeders het ervaren.

Anonymous
Door

Anonymous

op 21 Apr 2015

Gefeliciteerd met je zwangerschap! Fijn dat het goed gaat. Geniet er van! En wat fijn dat je familie en vrienden het goed oppakken! Ik ben benieuwd naar je verhalen :-) Gr. Carolien

Anonymous
Door

Anonymous

op 26 Apr 2015

Wat een prachtig verhaal en wat een bewuste keuze maak je hierin. Ik wens je een hele mooie zwangerschap toe!

Anonymous
Door

Anonymous

op 26 Apr 2015

Inderdaad een mooi en stoer verhaal! Wat knap dat je zo'n bewuste keuze maakt in je leven. Een voorspoedige zwangerschap gewenst! Lfs, Jootje

Anonymous
Door

Anonymous

op 03 Oct 2017

Bijzonder verhaal, en mooi geschreven. Ik hoop dat alles goed is gegaan! Groetjes, Fabienne

Reactie plaatsen